czynny 7.00 - 20.30
odpowiadamy do 24h
Bielsko-Biała ul. Kazimierza Wielkiego 26
jak do nas dojechać
czynny 7.00 - 20.30
odpowiadamy do 24h
Bielsko-Biała ul. Kazimierza Wielkiego 26
jak do nas dojechać
Strona główna - Ortopedia i traumatologia Bielsko - Diagnostyka i leczenie jałowej martwicy kości
Jałowa martwica kości to zespół zmian wynikających z zaburzenia ukrwienia tkanki kostnej, prowadzący do jej obumierania i przebudowy. Nazwa „jałowa” oznacza, że w przebiegu tego procesu nie dochodzi do zakażenia – przyczyną jest wyłącznie niedostateczny dopływ krwi do danego fragmentu kości. Najczęściej zmiany dotyczą głowy kości udowej, ale mogą też obejmować kolano, kość skokową, nadgarstek czy inne okolice. U dzieci i młodzieży schorzenie to przyjmuje różne postacie w zależności od lokalizacji – najbardziej znaną jest choroba Perthesa, dotycząca głowy kości udowej, oraz choroba Osgooda-Schlattera, obejmująca guzowatość kości piszczelowej.
We wczesnym stadium choroba często przebiega bez wyraźnych objawów, co utrudnia jej szybkie rozpoznanie. W miarę postępu pojawia się ból nasilający się przy obciążaniu kończyny, utykanie, a u dzieci – niechęć do chodzenia czy uczestniczenia w zajęciach ruchowych. Do przyczyn zaburzeń ukrwienia kości należą przebyte urazy i mikrourazy, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia krzepnięcia krwi, długotrwałe stosowanie wysokich dawek glikokortykosteroidów, a także niektóre choroby metaboliczne. U dzieci istotną rolę odgrywa też sam okres intensywnego wzrostu kości.
Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, a następnie – w zależności od podejrzewanej lokalizacji zmian – uzupełniana jest o badania obrazowe, przede wszystkim RTG, a w razie potrzeby także USG czy rezonans magnetyczny. Wczesne wykrycie choroby pozwala w wielu przypadkach na leczenie zachowawcze, obejmujące odpoczynek, odpowiednio dobraną fizjoterapię oraz leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczna może być interwencja chirurgiczna, po której kluczowe znaczenie ma dalsza, systematyczna rehabilitacja mająca na celu przywrócenie pełnej funkcji stawu.
Tak, prawidłowo zdiagnozowana we wczesnym stadium choroba jest w większości przypadków wyleczalna, choć proces leczenia bywa długotrwały i może potrwać nawet kilkanaście miesięcy.
Rodzice powinni zwrócić uwagę na utykanie, unikanie aktywności fizycznej, chodzenie na palcach lub skargi na ból nasilający się po wysiłku – takie objawy warto skonsultować z ortopedą.
Podstawą jest badanie kliniczne oraz zdjęcie RTG, które pozwala ocenić charakterystyczne zmiany w strukturze kości. W niektórych przypadkach konieczne bywa poszerzenie diagnostyki o dodatkowe badania obrazowe.
Nie, w wielu przypadkach, zwłaszcza gdy schorzenie zostanie wykryte wcześnie, wystarczające jest leczenie zachowawcze. Zabieg chirurgiczny bywa konieczny dopiero przy bardziej zaawansowanych zmianach.